Les sept livres d'Aphorismes du grand Hippocrate,...
Paris : chez Nicolas et Jean de la Coste
Université Paris Cité. BIU Santé Médecine, inv. 5852
Université Paris Cité. BIU Santé Médecine
0001 - Page sans numérotation - [Page de titre]
0007 - Page sans numérotation - L'imprimeur au lecteur
0009 - Page 1 - Commentaires sur les Aphorismes d'Hippocrate. Livre Premier. Aphorisme premier. Vita breuis, ars longa, occasio volueris, experientia periculosa, iudicium difficile. ... Discours
0016 - Page 8 - Aphorisme II. In turbationibus alui, et vomitionibus quae sponte fiunt, si qualia oportet purgentur, confert, et facile ferunt:
0021 - Page 13 - Aphorisme III. Athletarum plenior corporis habitus, si ad summum sit plenitudinid gradum perductus, lubricus est neque enim eodem permanere aut consistere potest:
0026 - Page 18 - Aphorisme IV. Victus tenuis et exquisitus, et in morbis longis semper, et in acutis verò ubi non conuenit, parùm iutus.
0029 - Page 21 - Aphorisme V. In tenui victu peccant aegroti, quo fit ut magis laedantur.
0032 - Page 24 - Aphorisme VI. Ad extremos morbos, extrema exquisité comparata remedia, optima
0034 - Page 26 - Aphorisme VII. Quum itaque morbus peracutus est, extremos protinus labores habet, summeque tenuissimo victus est utendum:
0036 - Page 28 - Aphorisme VIII. Quum morbi vis est maxima, tum vel tenuissimo victu est utendum
0038 - Page 30 - Aphorisme IX. Sed et ex aegroto coniecturam facere oportet, an is cum praescripto victu perstet ad morbi usque vigorem;
0040 - Page 32 - Aphorisme X. Quibus itaque vigor statim futurus est, tenuiter statim habere oportet: quibus autem posterius, et in ipso vigoris tempore, et paulò sub ipsum de victu demendum: Antea verò plenius alendum, ut aegrotus perferrè queat
0043 - Page 35 - Aphorisme XI. In ipsis tamen acerbationibus cibum adimere oportet, nam praebere noxium. Et cum per circuitus redeunt morbi, in ipsis accessionibus abstinendum
0045 - Page 37 - Aphorisme XII. Morbi verò ipsi, et anni temporae, et periodorum inter se proportionis obseruatio; sine ea quotidie, sine alternis; sine maiore interuallo fiant, paroxysmos et statum morborum indicabunt.
0049 - Page 41 - Aphorisme XIII. Ieiunium senes non decrepiti ferunt facillimè, secundum hos qui constantem aetatem agunt, minus adolescentes, minimè omnium pueri, atque inter eos maximé qui acriore sunt et viuidiore ingenio praediti
0052 - Page 44 - Aphorisme XIV. Qui crescunt, plurimum habent calidi natiui, itaque copioso quum egeant alimento, abundè ipsis suppeditare oportet, alioqui corpus consumitur.
0055 - Page 47 - Aphorisme XV. Ventres hyeme ac vere natura calidissimi, et somni longissimi. Per ea igitur tempora plus sibi dare oportet, siquidem plus natiui caloris habent. Quo fit ut copiosioro alimento egeant argumento sunt aetates et Athletae
0058 - Page 50 - Aphorisme XVI. Victus humidus, quum febricitantibus omnibus, tum pueris maximè atque aliis qui tali victu consueuêre, utilis
0060 - Page 52 - Aphorisme XVII. Quos etiam semel aut bis, et plus minus ve et minutatim alere conueniat spectandum. Dandum vero aliquid tempori, regioni, aetati et consuetudini
0062 - Page 54 - Aphorisme XVIII. Aestate et automno cibi copiam fuerunt difficillime, hyeme facillime, vere minus
0064 - Page 56 - Aphorisme XIX. Quibus perstatos circuitus accessiones fiunt, nihil dare, nec cogere, sed demere oportet ante iudicationes
0066 - Page 58 - Aphorisme XX. Quae decernuntur decretave sunt iuste, nec mouere, nec aliud quicquam nouare, sine medivamentis, sine aliis irritamentis fiat, sed omittere oportet
0069 - Page 61 - Aphorisme XXI. Quae educere oportet, quò maximè vergere videbuntur, ducito, viis ac locis utiliter eo ferentibus
0071 - Page 63 - Aphorisme XXII. Quae matura coctaque sunt medicari ac mouere oportet, non cruda, nec per initia, nisi suoptè citantur impetu id quod per raro fieri solet
0074 - Page 66 - Aphorisme XXIII. Quae vacuantur multitudine metienda non sunt, sed si quae oportet vacuentur, et facile ferant. Atque ubi ad animi deliquium educere conuenit, faciendum, si aegrotus par esse possit
0077 - Page 69 - Aphorisme XXIV. In morbis acutis rarò, et per initia medicamento purgante uti oportet. Nec verò id inconsideratè faciendum
0079 - Page 71 - Aphorisme XXV. Si qualia oportet purgentur, confert, et facilè ferunt: si contraria: difficulter
0081 - Page 73 - Livre Second. Aphorisme premier. Quo in morbo somnus laborem adfert, est mortiferum: si verò leuationem, minimè est mortiferum. Discours
0084 - Page 76 - Aphorisme II. Ubi somnus delirationem sedat bonum
0085 - Page 77 - Aphorisme III. Somnus et vigilia modum si excesserint, malum
0087 - Page 79 - Aphorisme IV. Non satietas, non fames, neque aliud quicquam quod natura modum excedat, bonum
0089 - Page 81 - Aphorisme V. Spontaneae lassitudines morbos denunciant
0091 - Page 83 - Explication. Aphorisme VI. Qui ab aliqua corporis parte dolentes, ferè dolorum non sentiunt, ijs mens aegrotat
0094 - Page 86 - Aphorisme VII. Quae longo tempore extenuata sunt corpora, sensim reficere oportet, quae verò breui, repentè
0097 - Page 89 - Aphorisme VIII. Si à morbo cibum adhibens quispiam vires non recipiat copiosore alimento corpus onerari indicat: si verò modicè opulanti idem eueniat, vacuatione indigere sciendum est
0099 - Page 91 - Aphorisme IX. Corpora quum quis purgare volet, ea fluxilica faciat oportet
0101 - Page 93 - Aphorisme X. Impura corpora quo plus nutriueris, eo magis laeseris
0104 - Page 96 - Aphorisme XI. Facilius est potu refici quam cibo
0106 - Page 98 - Aphorisme XII. Quae à morbis post crisim relinquuntur, recidiuos morbos facere consueuerunt
0108 - Page 100 - Aphorisme XIII. Quibus crisis fit, nox, quae accessionem praecedit grauis, quae verò subsequitur, leuior ferè solet existere
0110 - Page 102 - Aphorisme XIV. In fluxionibus alui, excrementorum non in deteriora facta mutatio inuat
0112 - Page 104 - Aphorisme XV. Ubi fauces dolent, aut pustularum eruptiones exoriuntur in corpore, excrementa spectare oportet nam si biliosa fuerint, unà corpus aegrotat: si verò sanorum excrementis similia, tutò corpus aelere poteris
0114 - Page 106 - Aphorisme XVI. Fame dominante, ab omni agitatione vacandum et labore
0117 - Page 109 - Aphorisme XVII. Ubi praeter naturam copiosor cibus ingestus est, morbum inde creari indicat sanatio
0119 - Page 111 - Aphorisme XVIII. Eorum quae confertim et celeriter alunt, celeres etiam excretiores esse solent
0121 - Page 113 - Aphorisme XIX. In morbis acutis non omninò certae sunt mortis aut salutis praedictiones
0123 - Page 115 - Aphorisme XX. Quibus in iuuentute aluus est humecta, ijs in senectute siccatur: quibus contra sicca astrictaque iuuenibus fuit, ijs senibus humecta laxaque fit
0126 - Page 118 - Aphorisme XXI. Famem thorexis soluit
0128 - Page 120 - Aphorisme XXII. Qui a plenitudine morbi fiunt, vacuatione curantur: et qui ab inanitione proficiscuntur, sanantur plenitudine. Caeterorumque contraria sunt remedia
0131 - Page 123 - Aphorisme XXIII. Morbi acuti iudicantur intra dies quatuordecim
0133 - Page 125 - Aphorisme XXIV. Index septimi quartus. Sequentis septimana octauus initium. Spectandus quoque est undecimus, siquidem ijs secunda septimana quartus est. Rursumque decimus-septimus spectandus: is enim à quarto-decimo quartus est, et ab undecimo septimus
0137 - Page 129 - Aphorisme XXV. Aestivae quartanae plerumque breues, Automnales longae, et inter eas maximè quae ad hyemem usque pertinent
0140 - Page 132 - Aphorisme XXVI. Conuulsioni febrem accedere satius est, quàm febri conuulsionem
0142 - Page 134 - Aphorisme XXVII. Non, si quid in morbis acutis fiat praeter rationem leuius, fidere oportet, nec turbari, si quid remerè grauius acciderit. Istiusmodi enim multa sunt incerta, nec durare diu aut persistere solent
0145 - Page 137 - Aphorisme XXVIII. Febricitantium non omninò leuiter corpus sibi constare nec minui, aut etiam plus aequo collique fieri malum. Hoc si quidem virium imbecillitatem, illud morbi diuturnitatem significat
0147 - Page 139 - Aphorisme XXIX. Incipientibus morbis, si quid mouendum videtur, moue: vigentibus autem quiescere multo praestat
0150 - Page 142 - Aphorisme XXX. Circa initia et finem morborum remissiora sunt omnia, in vigore vehementiora
0152 - Page 144 - Aphorisme XXXI. Si à morbo bellè comedenti corpus non proficiat, malum
0155 - Page 147 - Aphorisme XXXII. Qui aduersa valetudine abundè initio comedunt nec proficiunt, ij ferè tandem omnes in cibi fastidium incidunt: contrà, qui initio forti inediae usi, cibùm posteà appetere incipiunt, invaletudine facilius liberantur
0157 - Page 149 - Aphorisme XXXIII. In quouis morbo valere rationem, rectéque se ad ea quae sumuntur habere, bonum: contrà verò habere se, malum
0160 - Page 152 - Aphorisme XXXIV. Minus periculosè aegrotant ij, quorum vel naturae, vel aetati, vel consuetudini, vel tempori familiaris morbus est, quàm quibus horum nullo affinis cognatusque existit
0164 - Page 156 - Aphorisme XXXV. In quouis morbo partes ad umbilicum et infimum ventrem attinentes crassiores esse praestat harum siquidem extenuatio, et tabes mala: sed ad inferiores quoque purgationes parùm tuta
0167 - Page 159 - Aphorisme XXXVI. Qui corporum salubritate sunt praediti, ij purgante hauste medicamine statim deficiunt, ut et qui prauo alimento utuntur
0170 - Page 162 - Aphorisme XXXVII. Qui integra sunt corporis valetudine, medicationes aegrè molestéque ferunt
0171 - Page 163 - Aphorisme XXXVIII. Paulò peior, sed suauior cibus et potus, meliori quidem sed ingrato praeferendu
0174 - Page 166 - Aphorisme XXXIX. Magnam partem senes iuuenibus minus aegrotant: semel autem diuturnis morbis correpti ferè una moriuntur
0176 - Page 168 - Aphorisme XL. Destillationes et grauedines coctionem in valdè senibus non admittunt
0179 - Page 171 - Aphorisme XLI. Qui saepè et vehementer sine causa manifesta animo linquuntur, ij derepente moriuntur
0182 - Page 174 - Aphorisme XLII. Apoplexiam fortem nullo prorsus modo, debilem aegrè curaueris
0184 - Page 176 - Aphorisme XLIII. Strangulati aut suffocati, nondum tamen mortui, ad se non redens, quibus circa os collecta spuma apparuerit
0187 - Page 179 - Aphorisme XLIV. Qui naturâ sunt valdè crassi, breuiore vitâ fruuntur, quàm qui graciles
0190 - Page 182 - Aphorisme XLV. Epilepsia laborantes pueros quum loci victusque, tum maximè aetatis mutatio liberat
0193 - Page 185 - Aphorisme XLVI. Ex duobus simul doloribus non eundem locum occupantibus, qui vehementior est, alteriùs sensum obscurat
0196 - Page 188 - Aphorisme XLVII. Dum pus fit, dolores ac febres accidunt magis, quam confecto
0199 - Page 191 - Aphorisme XLVIII. Quoquo modo corpus moueatur, simul ac laborare coepit, quies statim lassitudinem leuat
0201 - Page 193 - Aphorisme XLIX. Quotidianis laboribus assueti, etiamsi inualidi sint aut senes, insuetis quauis robustis et iuuenibus facilius consueta ferunt exercitia
0204 - Page 196 - Aphorisme L. Consueta longo tempora, etiamsi deteriora sint, insuetis minus molesta solent esse. Quare ad insolita quoque facienda mutatio
0207 - Page 199 - Aphorisme LI. Semel multum et repente, vel vacuare, vel replere, vel cale facere, vel refrigerare, aut alio quouis modo corpus mouere periculosum: omne siquidem nimium naturae inimicum. Paulatim verò quod fit, tutum cum alias tum maxime ubi ab uno ad aliud facienda est mutatio
0211 - Page 203 - Aphorisme LII. Non, si recta ratione gerenti omnia secundum eam minus succedat, protinus est ad aliud transeundum, modo illud contest quod ab initio visum fuit
0213 - Page 205 - Aphorisme LIII. Quibus aluus est humida, iuuentam quidem agunt facilius quam qui eandem siccam habent, sed senectute difficilius defunguntur. Ipsis siquidem senescentibus ferè ressicatur
0215 - Page 207 - Aphorisme LIV. Ut traducenda iuuentute liberalis et speciosa corporis magnitudo, ita senectuti inutilis et paruitate deterior
0219 - Page 211 - Livre Troisiesme. Aphorisme premier. Mutationes temporum potissimum pariunt morbos, et in ipsis temporibus magnae mutationes frigoris, aut caloris, caeterorumque ad proportionem his respondentium. Discours
0222 - Page 214 - Aphorisme II. Naturarum quaedam ad aestatem, aliae ad hyemem benè aut malè se habent
0224 - Page 216 - Aphorisme III. Morbi alij ad alia tempora benè vel malè se habent. Et quaedam aetates ad tempora alia et loca, et aliud victus genus
0226 - Page 218 - Aphorisme IV. In temporibus cum eadem die modo calor modo frigus, autumnales morbi expect [ ... ]
0228 - Page 220 - Aphorisme V. Auster auditum hebetat, caliginem visui obducit, caput grauat, membris tarditatem et languorem conciliat. Quum itaque is increbrescit, talia inualidis accidunt. Contra Aquilo tusses mouet faucos exasperat, aluum indurat, urinam supprimit, horrores excitat, lateris et pectoris dolores facit. Hoc itaque dominante, talia infirmos expectare oportet
0232 - Page 224 - Aphorisme VI. Quum aestas fit similis veri, sudores in febribus multos expectare oportet
0234 - Page 226 - Aphorisme VII. Magnis siccitatibus febres fiunt acutae. Quòd si annus talis esse porgat, qualem temporis statum effecerit, tales ferè morbos expectare oportet
0236 - Page 228 - Aphorisme VIII. Certis temporibus et suam tempestiuitatem seruantibus certi et tempestiui, ac iudicatu faciles morbi fiunt. Incertis autem et alienis, incertae quoquo aegrotationes fiunt, et ad iudicandum difficiles
0239 - Page 231 - Aphorisme IX. Autumno in uniuersum morbi acutissimi et perniciosissimi: ver autem saluberrimum et minimè exitiosum
0241 - Page 233 - Aphorisme X. Autumnus tabidis nocuus
0243 - Page 235 - Aphorisme XI. Inter anni partes, si hyems sicca et aquilonia, ver pluuiosum et australe fuerit, aestate necesse est febres acutas fieri, et ophtalmias, et dysenterias, mulieribus praesertim et viris naturâ humidioribus
0246 - Page 238 - Aphorisme XII. Contrà verò si australis hyems et pluuiosa et tepens fuerit, ver siccum et aquilonium, mulieres quibus partus in ver incidit, quauis occasione abortiunt, aut si pariant, tam infirmos et morbosos partus edunt
0250 - Page 242 - Aphorisme XIII. Aestate verò sicca et aquilonia, Autumno pluuioso et australi vehementes capitis dolores in hyemem et tusses, et raucitates, et grauedines, nonnullis etiam tabes expectanda
0252 - Page 244 - Aphorisme XIV. Aquilonio verò e sicco autumno, hominibus natura humidis et mulieribus commoditas parabitur. Alios ophtalmiae siccae, et febres partim acutae, partim longae, quosdam etiam melancholiae malè habebunt
0254 - Page 246 - Aphorisme XV. Ex tempestatibus anni in uniuersum siccitates assiduis imbribus salubriores, et minus mortiferae
0256 - Page 248 - Aphorisme XVI. Assiduis imbribus morbi ferè fiunt, febres longae, fluxiones alui, putredines, epilepsiae, apoplexiae, anginae. Siccitatibus autem morbi tabifici, ophtalmiae, articulorum dolores, urinae et intestinorum difficultates
0260 - Page 252 - Aphorisme XVII. Quotidianae tempestates aquiloniae cogunt corpora fi mantque, mobiliora item expeditioraque, et coloratiora, et auditu valentiora redunt, aluum siccant, oculos mordent, et si pectus dolor aliquis prius habuerit, exasperant: contra, austrinae eadem soluunt et humectant, auditum hebetant, caput grauant, vertiginem oculis, tarditatem et languorem corporibus adserunt, aluum humectant
0263 - Page 255 - Aphorisme XVIII. Quod ad tempora verò pertinet, vere et prima aestate pueri, et his aetate proximi, optimè degunt valentque maximè: aestate verò et autem ni ad aliquam usque partem senes. Reliquo autumno et hyeme qui mediam aetatem agunt
0267 - Page 259 - Aphorisme XIX. Quilibet in quibusuis temporibus morbi fieri possunt. Nonnulli tamen in quibusdam magis tum fiunt, tum irritantur
0269 - Page 261 - Aphorisme XX. Vere enim insania, melancholia, epilepsia, fluxiones sanguinis, anginae,
0273 - Page 265 - Aphorisme XXI. Aestate verò nonnulli horum et febres continuae, et ardentes, et tertianae plurimae, quartanae item, et vomitiones, alui profluuia, ophtalmiae, aurium dolores, oris ulcerationes, genitalium putredines, et sudationes
0276 - Page 268 - Aphorisme XXII. Autumno aestiui etiam multi morbi, et febres quartanae, et incertae, lienis tumor, aqua inter cutem, tabes, urinae difficultas, intestinorum tum laevitas tum difficultas, coxae dolores, angina, anhelatio, intestinorum parte quaepiam coarctatio, epilepsia, insania, melancolia
0279 - Page 271 - Aphorisme XXIII. Hyeme pleuritides, peripneumoniae, lethargi, grauedines, raucitates, tusses, pectoris, laterum et lumborum dolores, cephalalgiae, vertigines, apoplexiae
0282 - Page 274 - Aphorisme XXIV. Secundum aetates autem hi morbi fiunt, paruis et nuper natis puerilis oris ulcera, vomitiones, tusses, vigilia, pauores, umbilici nflammationes, aurium humiditates
0285 - Page 277 - Aphorisme XXV. Aduentante dentitionis tempore gingiuarum pruritus febres, conulsiones, alui profluui a maximè quum caninos edunt, et iis praesertim qui crassissimi sunt, et qui aluo sunt duro
0288 - Page 280 - Aphorisme XXVI. Ipsis verò grandiuscutis tonsillarum inflammationes, vertebrae in occipitio introrsum luxationes anhelationes, calculi, lumbrici rotundi, ascarides, verrucae pensiles, satyriasmi, stranguriae, strumae, et alia tubercula, praecipuè verò antedicta
0292 - Page 284 - Aphorisme XXVII. Grandioribus autem et ad pubertatem accedentibus superiorum etiam morborum multi, et febres diuturniores potius, ex naribus sanguinis fluxiones
0294 - Page 286 - Aphorisme XXVIII. Pueris maximam partem morbi iudicantur alij intra dies quadraginta, nonnulli intra septem mensis, quidam intra annos septem, alij ipsis etiam ad pubertatem accedentibus. Qui verò permanserint, neque pueris circa pubertatem, neque foeminis quum menstrua erumpunt soluti fuerint, inueterascere consueuerunt
0297 - Page 289 - Aphorisme XXIX. Adolescentibus sanguinis expulsiones, tabes, febres acutae, epilepsiae, alijque morbi, sed praecipuè nunc dicti
0299 - Page 291 - Aphorisme XXX. Ultra hanc aetatem prouectis asthmata, pleuritides, peripneumoniae, lethargi, phrenitides, ardentes febres, diuturna alui profluia, cholerae, dysenteriae, lienteriae, haemorroides
0303 - Page 295 - Aphorisme XXI. Senibus spirandi difficultates, destillationes cum tussi, stranguriae, dysuriae, articulorum dolores, nephritides, vertigines, apoplexiae, malus corporis habitus cachexia Graecis dictus, pruritus totius corporis, vigiliae, alui, oculorum et aurium humiditates, visus obtusior, glaucomata, auditus hebetior
0308 - Page 300 - Livre Quatriesme. Aphorisme premier. Praegnantes purgabis, si materia urgeat, quadrimestres, et usque ad septimum mensem, sed has parciùs. Minore verò aut grandiore conceptu, abstinebis. Discours
0312 - Page 304 - Aphorisme II. Purgantium medicamentorum usu talia è corpore educenda, qualia sponte etiam prodeuntia, iuuant: contrario verò modo exeuntia, sistenda
0314 - Page 306 - Aphorisme III. Si qualia oportet purgentur, confert, et facilè ferunt: contrà verò fi fiat, grauiter
0317 - Page 309 - Aphorisme IIII. Aestate superiores potius, hyeme inferiores purgare conuenit
0319 - Page 311 - Aphorisme V. Sub Canicula et et ante Caniculam difficiles sunt purgationes
0321 - Page 313 - Aphorisme VI. Graciles ad vomendum facilites per superua purgare, nisi hyems adsit
0325 - Page 317 - Aphorisme VII. Aegre vomentes et modicè carnosos, quos eusarcos appellant Graeci, infernè purgato, deuitans aestatem
0327 - Page 319 - Aphorisme VIII. Obnoxios phthisi suprà ne purgato
0329 - Page 321 - Aphorisme IX. Melancholicos infrà vehementis purgabis, eadem ratione contrariam iniens vacuandi viam
0331 - Page 323 - Aphorisme X. Purgandum in valde acutis, fi ad sui excretionem inuitet materia, eodem ipso die differe enim in talibus malum
0334 - Page 326 - Aphorisme XI. Quibus termina adsunt et circa umbilicum cruciatus, et lumborum dolor, qui neque medicamento, neque aliter soluatur, in siccum hydropa firmatur
0337 - Page 329 - Aphorisme XII. Quibus propter leuitatem ventres cibi sunt incontinentes, hyeme suprà purgare malum
0340 - Page 332 - Aphorisme XIII. Qui ad veratrum non facilè suprà purgantur, eorum corpora ante potionem copiosiore alimento et quiete praehumectanda
0342 - Page 334 - Aphorisme XIV. Potp elleboro, corpus mouendum potius, quam somno tradendum aut quieti. Nam vel nauigatio indicat motione turbari corpora
0345 - Page 337 - Aphorisme XV. Quum elleborum citare voles, moue corpus: quum verò sistere, somnum concilia, nec moue
0347 - Page 339 - Aphorisme XVI. Elleborus periculosus sanas carnes habentibus. Conulsionem enim ingenerat
0349 - Page 341 - Aphorisme XVII. Non febricitanti cibi fastidium, cordis dolor, vertigo tenebricosa, et oris amaritudo purgatione per superna opus esse significant
0352 - Page 344 - Aphorisme XVIII. Supra septum transuersum dolores, quicumque egent purgatione, per superna purgandum esse significant: qui verò infra sunt, per inferna
0354 - Page 346 - Aphorisme XIX. Qui potione medica dum purgantur non sitiunt, ipsorum purgandi finis non fit donec sitiuerint
0357 - Page 349 - Aphorisme XX. Si circa februm tormina adsint, et genum grauitas, et dolor lumborum, inferna purgatione opus esse significant
0359 - Page 351 - Aphorisme XXI. Excrementa alui nigra sanguini atro similia, sponte euntia sine cum febre sine citra februm, pessima: et quanto ipsorum colores peiores fuerint plures, eo deteriora. A medicamento autem talia exigi, melius est, idique quanto ipsorum plures fuerint colores non praui
0362 - Page 354 - Aphorisme XXII. Morbis quibusuis incipientibus si astra bilis suprà infràve exierit, perniciosum
0364 - Page 356 - Aphorisme XXIII. Quibus per modos acutos, aut diuturnos, aut vulnera, aut alium modum extenuatis atra bilis, aut velut sanguis niger subierit postridie moriuntur
0366 - Page 358 - Aphorisme XXIV. Dysenteria ab astra bile incipiat, exitiosa
0368 - Page 360 - Aphorisme XXV. Sanguinem supernè quidem efferri, qualiscunque sit, malum: infernè verò niger, si deiiciatur, bonum
0370 - Page 362 - Aphorisme XXVI. Si dysenteriâ laboranti veluti caruncula deiiciantur, mortiferum
0372 - Page 364 - Aphorisme XXVII. Quibus per febres sanguinis undecumque eruperit copia, conualescentibus ventres humectantur
0375 - Page 367 - Aphorisme XXVIII. Quibus deiectiones sunt biliosae, superueniente surditate cessant: et contrà quibus surditas adest, biliosorum deiectione finitur
0377 - Page 369 - Aphorisme XXIX. Febricitantibus si sexto die vigores fiant, iudicationem habent difficilem
0380 - Page 372 - Aphorisme XXX. Quibus accessiones fiunt, quacumque hora febris dimiserit,eadem si posterdie repetat, iudicatu dififcilis esse solet
0383 - Page 375 - Aphorisme XXXI. Qui per febres lassitudinem sentiunt, ijs ad articulos, et iuxta maxillas potissimum abscessus fiunt
0386 - Page 378 - Aphorisme XXXII. Quibus ex morbo conualescentibus pars aliqua laborat, eò abscessus fiunt
0387 - Page 379 - Aphorisme XXXIII. Sed si qua ante morbum pars laborauerit, ibi morbi sedes
0389 - Page 381 - Aphorisme XXXIV. Si febre detento suffocatio de repentè superuenerit, nullo in faucibus apparente tumore, est mortiferum
0391 - Page 383 - Aphorisme XXXV. Si febre detento repentè collum intorqueatur, ac vix deglutire queat, nullo existente tumore, mortiferum
0394 - Page 386 - Aphorisme XXXVI. Sudores febricitantibus boni, qui manare coeperint die tertio, quinto, septimo, nono, undecimo, decimoquarto, decimoseptimo, vicesimo primo, vicesimo septimo, tricesimo quarto: ij enim sudores morbos iudicant. Qui secus euenerint, laborem, et morbi longitudinem, aut eiusdem reditum significant
0398 - Page 390 - Aphorisme XXXVII. Frigidi sudores, cum febre quidem acuta, mortem: cum mitiore verò, morbi longitudinem significant
0400 - Page 392 - Aphorisme XXXVIII. Qua corporis parte sudor, ibi morbus
0402 - Page 394 - Aphorisme XXXIX. Et qua parte corporis, inest calor aut frigus, ibi morbus
0403 - Page 395 - Aphorisme XL. Et quando toto corpore mutationes accidunt, ut si corpus refrigeretur et vicissim calefiat, vel color alius ex alio oriatur, longitudinem morbi significant
0405 - Page 397 - Aphorisme XLI. Sudor multus per somnum factus, copiosiore cibo corpus uti significat. Quòd si parcis epulanti hoc accidat, vacuatione indigere sciendum est
0409 - Page 401 - Aphorisme XLII. Sudor multus, frigidus calidusve semper fluens, frigidus grauiorem, calidus minorem morbum significat
0411 - Page 403 - Aphorisme XLIII. Febres quae tertio quoque die vehementius affligentes non intermittunt, periculosiores: quoquo modo autem intermiserint, periculum abesse significant
0413 - Page 405 - Aphorisme XLIV. Quos febres longae exercent, ijs tubercula ad articulos vel labores fiunt
0416 - Page 408 - Aphorisme XLV. Quibus tubercula ad articulos, vel labores, post febres fiunt, ij cibariis pluribus utuntur
0418 - Page 410 - Aphorisme XLVI. Si rigor, febre non intermittente, aegrum iam debilem inuadat, mortiferum est
0420 - Page 412 - Aphorisme XLVII. Excretiones in febribus non intermittentibus liuidae, cruentae, foetidae, biliosae, omnes malae: commodè tamen si prodeant, bonae. Sed eadem quoque est, eorum quae per aluum, et urinas excernuntur, ratio. Si quid verò quod non inuet, per haec loca excernatur, malum
0423 - Page 415 - Aphorisme XLVIII. In febribus non intermittentibus si partes externae algent, internae uruntur, et sitiunt, lethale est
0425 - Page 417 - Aphorisme XLIX. In febre non intermittente, si labrum, aut supercilium , aut oculus, aut nasus peruertitur si non videt, si non audit, imbecillo iam corpore quicquid horum acciderit, in propinquo mors
0427 - Page 419 - Aphorisme L. Ubi in febre non intermittente difficultas spirandi et delirium acciderit, lethale
0429 - Page 421 - Aphorisme LI. In febribus absessus qui primis iudicationibus non soluuntur, longitudinem morbi significant
0431 - Page 423 - Aphorisme LII. Quibus in febribus, aut aliis morbis, voluntari illacrimantè oculi, absurdum non est: quibus verò praeter voluntatem, absurdius
0434 - Page 426 - Aphorisme LIII. Quibus per febres circa dentes lentor quidam obnascitur, ijs vehementiores sunt febres
0435 - Page 427 - Aphorisme LIV. Quibus siccae tusses paulùm irritantes in febribus ardentibus perseuerant, ijs non admodum siticulosi solens esse
0438 - Page 430 - Aphorisme LV. Ex bubone febres omnes malae, praeter ephemeras
0440 - Page 432 - Aphorisme LVI. Febricitanti sudor superueniens febre aegrotum non deficiente, malum: prorogatur enim morbus, et plus humiditatis inesse significat
0442 - Page 434 - Aphorisme LVII. Spasmo aut tetano febris si accesserit, morbum soluit
0444 - Page 436 - Aphorisme LVIII. Si febre ardente laboranti rigor superueniat, solutio fit
0446 - Page 438 - Aphorisme LIX. Tertiana exquisitae septenis ad summum circuitibus iudicatur
0448 - Page 440 - Aphorisme LX. Quibus per febres aures obsurduerint, ijs sanguinis è naribus profluens, aut perturbata aluus soluit morbum
0450 - Page 442 - Aphorisme LXI. Febricitatntem nisi diebus imparibus febris reliquerit, solet reuerti
0453 - Page 445 - Aphorisme LXII. Quibus super febres morbus regius superuenerit ante diem septimum, malum
0455 - Page 447 - Aphorisme LXIII. Quibus in febribus certo die rigores repetunt, eodem febres soluuntur
0457 - Page 449 - Aphorisme LXIV. Quibus per febres morbus regius die septimo, aut nono, aut undecimo, aut quarto-decimo superuenerit, bonum, nisi dextrum hypochondrium durum sit: alioqui, minimè bonum
0460 - Page 452 - Aphorisme LXV. In febribus circae ventriculum vehemens aestus et cordis morsus, malum
0462 - Page 454 - Aphorisme LXVI. In acutis febribus conulsiones, et circa viscera vehementes dolores, malum
0464 - Page 456 - Aphorisme LXVII. In febribus per somnum pauores, aut conulsiones malum portendunt
0466 - Page 458 - Aphorisme LXVIII. In febribus spiritus offendens, malo est: conulsionem enim significat
0468 - Page 460 - Aphorisme LXIX. Quibus non sine febri urinae sunt crassae, grumosae, et paucae, si ab his tenues et copiosae meiantur, prosunt. Maximè verò tales redduntur, in quibus statim ab initio, vel non ita multò post sedimentum apparuerit
0470 - Page 462 - Aphorisme LXX. Quibus per febres urinae turbata, quales iumentorum, ijs dolor capitis vel adest vel aderit
0472 - Page 464 - Aphorisme LXXI. Quibus die septimo futura crisis est, ijs urina rubram die quarto nubeculam habet caeteraque pro ratione
0475 - Page 467 - Aphorisme LXXII. Quibus pellucidae et albae sunt urinae, malae, paresertim si in phreneticis appareant
0477 - Page 469 - Aphorisme LXXIII. Quibus elata hypochondria murmurant, lumbrorum superueniente dolore aluuis humectatur, nisi infernè flatus erumpant, aut urinae multitudo prodeat. Atque haec in febribus
0479 - Page 471 - Aphorisme LXXIV. Ubi spes est ad articulos abscessum iri, abscessu liberat urina multa crassa et alba reddita: qualis in febribus laboriosis quarto die quibusdam exire incipit. Quòd si ex naribus etiam sanguis profluxerit, breui admodum solutio fit
0482 - Page 474 - Aphorisme LXXV. Si quis sanguinem aut pus meiat, renum aut vesicae exulceratio significatur
0485 - Page 477 - Aphorisme LXXVI. Quibus cum urinas crassas exiguae carunculae, aut veluti pili exeunt, his à renibus excernitur
0487 - Page 479 - Aphorisme LXXVII. Quibus per urina crassa furfurosa quadam unà exeunt, his vesica scabie laborat
0489 - Page 481 - Aphorisme LXXVIII. Qui inopinanter sanguinem meiunt, ijs à renibus venulam ruptam esse significatur
0492 - Page 484 - Aphorisme LXXIX. Quibus in urina subsident sabulosa, ijs vesica calculo laborat
0495 - Page 487 - Aphorisme LXXX. Si quis sanguinem aut grumos meiat, aut urinam guttatim emittat, dolore ad hypogastrium et pectinem et perinaeum pertinente, ad vesicae locu laborant
0497 - Page 489 - Aphorisme LXXXI. Si quis sanguinem aut pus, aut squamulas meiat, et grauis odor adsit, vesicae exulceratio significatur
0499 - Page 491 - Aphorisme LXXXII. Quibus in meatu urinario nascitur tuberculum, suppurato eo et rupto, solutio
0501 - Page 493 - Aphorisme LXXXIII. Mictus noctu plurimus paruam deiectionem significat
0504 - Page 496 - Livre Cinquiesme. Aphorisme premier. Conulsio ab elleboro, lethalis. Discours
0506 - Page 498 - Explication. Aphorisme II. Conulsio a vulnere perniciosa
0509 - Page 501 - Aphorisme III. A copioso sanguinis fluxu singultus, aut conulsio, malum
0511 - Page 503 - Aphorisme IV. A purgatione immodica (quam hypercatharsim vocant) conulsio aut singultus, malum
0513 - Page 505 - Aphorisme V. Si ebrius quispiam derepentè obmutescat, conulsus moritur, nisi febre corripiatur, aut quà hora crapula soluitur, vocem recuperet
0516 - Page 508 - Aphorisme VI. Qui tetano corripiuntur, intra quatuor dies intereunt: si verò hos superauerint, incolumes euadunt
0518 - Page 510 - Aphorisme VII. Epilepsia ante pubertatem amotionem recipit: post vicesimum verò quintum annum ferè comitatur ad mortem usque
0521 - Page 513 - Aphorisme VIII. Qui pleuritide laborant, nisi intra dies quatuordecim supernè repurgentur ijs in empyema fit mali translatio
0524 - Page 516 - Aphorisme IX. Tabes ijs maximè aetatibus fit quae à decimo octauo sunt ad tricesimum quintum
0527 - Page 519 - Aphorisme X. Quibus ex angina in pulmonem mali fit conuersio, ij intra dies septem moriuntur: si verò hos effugerint, purulenti euadunt
0529 - Page 521 - Aphorisme XI. Qui tabe vexantur, fi sputum quod extussiunt, carbonibus iniectum olet grauiter, et capilli destuunt, perniciosum signum
0532 - Page 524 - Aphorisme XII. Quibus per tabem capilli destuunt ijs fluxione alui superueniente in propinquo mors
0533 - Page 525 - Aphorisme XIII. Qui spumantem sanguinem extussiunt, ijs ex pulmone educitur
0536 - Page 528 - Aphorisme XIV. Si tabe detento profluuium alui superueniat, perniciosum
0537 - Page 529 - Aphorisme XV. Qui ex pleuritide empyi fiunt, si à ruptione empyematis intra dies quadraquinta repurgentur, liberantur: alioqui transeunt in tabem
0540 - Page 532 - Aphorisme XVI. Calidum frequentiore usu haec inuehit incommoda, carnis effoeminationem, nervorum incontinentiam, animi torporem, profusiones sanguinis, animi deliquia, ad quae quidem mors
0543 - Page 535 - Aphorisme XVII. Frigidum verò conulsiones, tetanos, nigrores, et rigores febriles adfert
0545 - Page 537 - Aphorisme XVIII. Frigidum inimicum ostibus, dentibus, neruis, cerebro, dorsali medullae: calidum verò amicum
0548 - Page 540 - Aphorisme XIX. Quae perfrigeratae sunt excalfacere oportet praetera quae sanguinem profundunt, aut breui sunt profusura
0550 - Page 542 - Aphorisme XX. Frigidum ulceribus mordax, cutem obdurat, dolorem insuppurabilem facit, nigrorem inducit, rigores febriles, conulsiones et tetanos crebrat
0552 - Page 544 - Aphorisme XXI. Est tamen ubi in tetano sine ulcere, iuueno eusarco, aestate mediae frigidae larga profusio calorem reuocat. Calor verò soluit
0555 - Page 547 - Aphorisme XXII. Calidum in quo ulcere pus mouet, maximum securitatis praestat indicium, cutem emollit, extenuat, dolorem lenis, rigores, conulsiones, tetanos mitigat: capitis grauitatem soluit: Ossibus fractis plurimum prodest, maximè si nudata sint, multoque magis si in capite. His etiam prodest quae moriuntur aut ulcerantur à frigore. Herpetibus denique exedentibus, sedi pudendo, utero vesicae, his omnibus calidum amicum et decretorium, frigidum inimicum et interimens
0559 - Page 551 - Aphorisme XXIII. Frigido verò in his utendum, undè fluit aut fluxurus sanguis est, non quidem eodem loci, sed ad ea loca undè influit, admoto: et quae partium inflammationes, aut deflagrationes ad rubrum sanguiniumve colorem tendunt recenti efflorescente sanguine, ijsdem ipsis adhibito. Nam inueteratas nigrefacit. Erysipelas etiam non ulceratum iuuat: siguidem exulceratum laedit
0562 - Page 554 - Aphorisme XXIV. Frigida voluti nix et glacies, pectori inimica, tusses mouent, venarum ruptiones et destillationes efficiunt
0565 - Page 557 - Aphorisme XXV. Articulorum tumores et dolores absque ulcere, atque etiam podagricos, et conulsiones magna ex parte frigida largè effusa leuat et extenuat soluitque dolorem. Nam modicus torpor doloris soluendi vim habet
0568 - Page 560 - Aphorisme XXVI. Aqua quae citò calefit et citò refrigeratur, leuissima
0569 - Page 561 - Aphorisme XXVII. Quibus noctu bibendi est auditas, ijs admodum sitientibus obdormiscere bono est
0572 - Page 564 - Aphorisme XXVIII. Suffitus aromatum muliebria educit. Ad alia verò multa utilis esset, nisi capitis ingeneraret grauitatem
0575 - Page 567 - Aphorisme XXIX. Praegnantes purgabis, si materia ad sui excretionem inuitet, quadrimestres, et usque ad septimum mensem; sed has minis. Minore verò aut grandiore foetu, abstinebis
0577 - Page 569 - Aphorisme XXX. Mulier in utero ferens, sectâ venâ abortit, eoque magis si sit foetus grandior
0579 - Page 571 - Aphorisme XXXI. Mulierum grauidam morbo quopiam acuto corripi, perniciosum
0581 - Page 573 - Aphorisme XXXII. Mulieri sanguinem euomenti, menstruis erumpentibus solutio fit
0583 - Page 575 - Aphorisme XXXIII. Mulieri menstruis praeter naturam deficientibus, sanguis è naribus profluens bono est
0585 - Page 577 - Aphorisme XXXIV. Mulieri uterum gerenti si alvus multum fluat, periculum est ne abortiat
0587 - Page 579 - Aphorisme XXXV. Mulieri hystericae, aut difficulter parienti sternutamentum superueniens, bonum
0589 - Page 581 - Aphorisme XXXIV. Mulieri menses decolores, nec eodem semper modo et tempore prodeuntes, purgationem indicant esse necessariam
0591 - Page 583 - Aphorisme XXXVII. Si mulieri uterum ferenti mammae subitò extenuentur, abortus sequitur
0593 - Page 585 - Aphorisme XXXVIII. Mulieri geminos ferenti si altera mamma extenuetur, alterum abortu edit: et siguidem dextra mamma externuata est, marem: si verò sinistra foeminam abortione excludit
0596 - Page 588 - Aphorisme XXXIX. Si quae nec praegnans nec puerpera est, lac habet, ei menstrua defecerunt
0598 - Page 590 - Aphorisme XL. Quibus in mammas sanguis colligitur, furorem significat
0600 - Page 592 - Aphorisme XLI. Si scire velis an mulier conceperit, dormiturae aquam mulsam potui dato: et si ventris tormina patiatur, concepit: sin minus, non concepit
0602 - Page 594 - Aphorisme XLII. Mulier grauida si marem gerit, coloratior est: si foeminam, decolor
0604 - Page 596 - Aphorisme XLIII. Si praegnanti fiat in utero erysipelas, lethale est
0606 - Page 598 - Aphorisme XLIV. Quae praeter naturam tenues uterum gerunt, aboriunt donec habitiores euaserint
0608 - Page 600 - Aphorisme XLV. Quae verò mediocriter corpulentae abortum faciunt secundo mense aut tertio sine occasione manifesta, ijs cotyledones lentoris sunt plenae, nec prae pondere foetum continere possunt, sed abruptis decidit
0610 - Page 602 - Aphorisme XLVI. Quae praeter naturam crassae non concipiunt, ijs uteri os ab omento comprimitur. Itaque grauidari donec extenuentur, nequeunt
0613 - Page 605 - Aphorisme XLVII. Si qua parte uterus coxae adiacet, suppurauerit, emmotis medicamentis correctur necesse est
0615 - Page 607 - Aphorisme XLVIII. Mares dextrâ uteri parte, foeminae sinixtrâ magis gestantur
0617 - Page 609 - Aphorisme XLIX. Ad secundas deturbandas, sternutatorio immiso nares et os manu obturae
0619 - Page 611 - Aphorisme L. Mulier si placet menstrua sistere, cucurbitulam quàm maximam ad mammas appone
0621 - Page 613 - Aphorisme LI. Quae ventrem ferunt, ijs uteri os conniuet
0623 - Page 615 - Aphorisme LII. Mulieri partum gerenti, si lac è mammis copiosè fluat, foetum imbecillum significat:si verò firmae solidaeque mammae fuerint, valentiorem conceptum indicant
0625 - Page 617 - Aphorisme LIII. Quae foetum sunt perditurae, ijs mammae extenuantur: contrà verò durae si fiant, dolor aut mammas, aut coxas, aut oculos, aut genua fatigabit, nec abortiunt
0628 - Page 620 - Aphorisme LIV. Quibus os uteri durum est, ijs arctetur est necesse
0630 - Page 622 - Aphorisme LV. Quae gestantes uterum febribus corripiuntur, aut vehementer sine euidente causa extenuantur, ea difficulter, et cum periculo pariunt, aut abortientes periclitantur
0632 - Page 624 - Aphorisme LVI. Si muliebri profluuio conulsio aut animi defectus superueniat, malo est
0634 - Page 626 - Aphorisme LVII. Menstruis abundantibus morbi eueniunt, et subsidentibus accidunt ab utero morbi
0637 - Page 629 - Aphorisme LVIII. Ad recti intestini et uteri inflammationem, purulentesque renes accedit stranguria: iecore verò inflammatione laborante interuenit singultus
0639 - Page 631 - Aphorisme LIX. Si mulier non concipit, et scire placet an sit conceptura, veste praeligatam et undique obuolutam subter suffito: ac si odor corpus peruadere videatur ad nares et os usque, non sua culpa sterilem esse scito
0642 - Page 634 - Aphorisme LX. Si praegnanti purgationes menstruae cursum suum teneant, bene valere foetum est impssibile
0645 - Page 637 - Aphorisme LXI. Si mulieri purgationes non prodeant neque horrore, neque febre superueniente, cibique fastidium accidat, praegnantem esse putato
0647 - Page 639 - Aphorisme LXII. Quae frigidos et densos locos habent, utero non concipiunt. Et quae praehumidos habent, grauidari nequeunt: extinguitur enim in ipsis genitura. Et quae sicciores et aestusos: nam alimenti defectu semen corrumpitur. Quae verò ex utraque oppositione moderatam nactae sunt locorum temperationem, ea foecunditate valent
0650 - Page 642 - Aphorisme LXIII. Par est de maribus ratio. Aut enim propter corporis raritatem spiritus foras dissipatur, ita ut genituram eiaculari nequeat: aut propter dexsitatem humor foras non prosilit: aut propter frigiditatem non incenditur, ut eo loci coaceruari possit: aut propter caliditatem hoc idem ipsum usu venit
0653 - Page 645 - Aphorisme LXVI. Lac praebere capite dolentibus, febriculosis, et quibus hypochondria elata aut murmurantia, et siticulosis, malum: Malum item quibus biliosae deiectiones, febres acutae, et copiosa sanguinis vacuatio facta est. Conuenit verò tabidis non admodum valdè febricitandibus, lac praebere, et in febribus longis et languidis, dum nullum ex supra dictis signis adsit, et praeter rationem extenuatis
0657 - Page 649 - Aphorisme LXV. Quibus sunt cum ulceribus tumores conspicui, ij non admodum conuelluntur, aut insaniunt: quibus verò repentè euanuerint, siquidem posticâ parte factum sit, conulsiones et tetani accidunt: si verò à fronte, insania, lateris dolor acutus, empyema et dysenteria, si rubicundi fuerint tumores
0660 - Page 652 - Aphorisme LXVI. Si magnis vulneribus et prauis tumor non appareat, ingens malum
0662 - Page 654 - Aphorisme LXVII. Molles boni, duri verò et crudi, mali, mali
0664 - Page 656 - Aphorisme LXVIII. Parte capitis posteriore laboranti, in frontem rectà excurrens vena incisae prodest
0665 - Page 657 - Aphorisme LXIX. Rigores incipiunt mulieribus ex lumbis magis, et per dorsum perueniunt in caput: Sed et viris parte corporis posteriore magis quam anteriore, veluti ex femoribus et cubitis: Indicio est cutis raritas, quam ipsam pilus ostendit
0668 - Page 660 - Aphorisme LXX. Qui quartana corripiuntur, non admodum conulsionibus tentantur: Si verò prius tentati fuerint, superueniente quartana, liberantur
0671 - Page 663 - Aphorisme LXXI. Quibus arida et dura cutis obtenditur, sine sudore moriuntur: quibus verò laxa et rara, cum sudore vità defunguntur
0673 - Page 665 - Aphorisme LXXII. Auruginosi non admodum ventosi
0675 - Page 667 - Livre Sixiesme. Aphorisme premier. In diuturna laeuitate intestinorum si ructus acidus superueniat qui prius nox extiterit, bonum est signum. Discours
0677 - Page 669 - Explication. Aphorisme II. Quibus nares humidiores naturâ, et genitura humidior ij minus prosperâ valetudine fruuntur: Quibus verò hisce contraria adsunt, salubrim degunt
0680 - Page 672 - Aphorisme III. In longis intestinorum difficultatibus cibi fastidium malum, et cum febre potius
0682 - Page 674 - Aphorisme IV. Circunglabra ulcera, maligna
0684 - Page 676 - Aphorisme V. Doloribus lateris, et pectoris, caeterarumque partium, an agri multum differant, discendum est
0687 - Page 679 - Aphorisme VI. Renum et vesicae vitia in senibus difficulter curantur
0690 - Page 682 - Aphorisme VII. Dolores ventris sublimes, leuiores:non sublimes, fortiores
0692 - Page 684 - Aphorisme VIII. Aquâ inter cutem laborantibus exortâ in corpore ulcera non facilè sanantur
0693 - Page 685 - Aphorisme IX. Latae pustulae non admodum prurigniosae
0697 - Page 689 - Aphorisme X. Capite dolenti et vehementer laboranti, pus vel aqua, vel sanguis per nares, aut os, aut aures effleuns, morbum soluit
0699 - Page 691 - Aphorisme XI. Melancholicis et nephriticis hemorrhoïdes superuenientes, bono sunt
0701 - Page 693 - Aphorisme XII. Diuturnas curanti hemorrhoïdas, nisi una quaepinum seruetur, periculum aquae inter cutem, vel tabis impendet
0703 - Page 695 - Aphorisme XIII. Singultu fatigante, sternutatio superueniens liberat
0705 - Page 697 - Aphorisme XIV. Hydrope detento, si aqua è venis in ventrem confluxerit, soluitur morbus
0708 - Page 700 - Aphorisme XV. Longo alui profluuio laboranti sponte vomitus superueniens, morbum soluit
0710 - Page 702 - Aphorisme XVI. Pleuritide aut peripneumoniâ detento diarrhaea interueniens, malum
0713 - Page 705 - Aphorisme XVII. Ophthalmiâ laborantem alui profluuio corripi, bonum
0715 - Page 707 - Aphorisme XVIII. Pertusâ perfectàve vesicâ, cerebro, corde, septo transuerso, tenui quopiam intestino, ventriculo, iecore, lethale est
0719 - Page 711 - Aphorisme XIX. Perfectum os, aut cartilago, aut nervus, aut genae tenuis particula, aut praeputium neque augetur, neque coaleseit
0722 - Page 714 - Aphorisme XX. Si in ventrum sanguis praeter naturam effusus fuerit, is suppuretur est necesse
0724 - Page 716 - Aphorisme XXI. Insanis si varices, vel hemorrhoïdes superuenerint, insaniae solutio
0726 - Page 718 - Aphorisme XXII. Ruptiones, quae ex dorso ad cubitum descendunt, veane sectio soluit
0728 - Page 720 - Aphorisme XXIII. Si metus atque moestitia longo tempore perseuerunt, melancolicum est signum
0731 - Page 723 - Aphorisme XXIV. Si quod gracile intestinum perfectum sit, non coalescit
0732 - Page 724 - Aphorisme XXV. Erysipelas foris intrò conuerti, malum: intus verò foras existere, bonum
0734 - Page 726 - Aphorisme XXVI. Quibus in febribus ardentibus tremores fiunt, delirio soluuntur
0736 - Page 728 - Aphorisme XXVII. Quicunque empyi aut hydropici uruntur, aut secantur, su pus et aqua uniuersim effluxerit, omninò moriuntur
0740 - Page 732 - Aphorisme XXVIII. Eunuchi podagrâ non laborant, nec calui fiunt
0743 - Page 735 - Aphorisme XXIX. Mulier podagrâ non laborat, nisi ipsam menstrua defeceriut
0745 - Page 737 - Aphorisme XXX. Puer podagrâ non laborat antè Veneris usum
0748 - Page 740 - Aphorisme XXXI. Oculorum dolores meri potio, aut balneum, aut fomentum, aut phlebotomiae, aut purgatio soluit
0750 - Page 742 - Aphorisme XXXII. Balbi longo alui profluuio maximè corripiuntur
0752 - Page 744 - Aphorisme XXXIII. Qui acidum ructant, non admodum pleuretici fiunt
0754 - Page 746 - Aphorisme XXXIV. Qui calui sunt, ijs varices magni non fiunt: quibus verò caluis existentibus varices superueniunt, ij rursus capilluti fiunt
0757 - Page 749 - Aphorisme XXXV. Hydropicis tussis si superueniat, malum
0759 - Page 751 - Aphorisme XXXVI. Difficultatem urina phlebotomia soluit: secare verò interiores
0761 - Page 753 - Aphorisme XXXVII. Anginâ correpto si tumor appareat in collo, bonum: foras enim morbus existit
0763 - Page 755 - Aphorisme XXXVIII. Quibus occulti cancri adsunt, non curare melius. Curati enim citius intereunt, non curati verò longius vitam trahunt
0766 - Page 758 - Aphorisme XXXIX. Conulsio à repletione fit, vel vacuatione, ita verò et singultus
0769 - Page 761 - Aphorisme XL. Quibus ad hypochondrium dolor est sine inflammatione, iis febris superuenient dolorem soluit
0771 - Page 763 - Aphorisme XLI. Quibus in corpore pus nullam dat significationem; ob crassitudinem sui, aut loci non se prodit
0773 - Page 765 - Aphorisme XLII. Regio morbo laborantibus iecur durum fieri, malum
0775 - Page 767 - Aphorisme XLIII. Qui lienosi difficultate intestinorum corripiuntur, ijs superuenientem longam dysenteriam aqua inter cutem aut intestinorum laeuitas excipit, et moriuntur
0778 - Page 770 - Aphorisme XLIV. Quibus à stranguriâ ileus superuenerit, intra septem dies moriuntur, nisi febre superueniente copiosa urina fluxerit
0781 - Page 773 - Aphorisme XLV. Si ulcera annua aut etiam diuturniora fiant, os abscedere est necesse, et cicatrices cauas fieri
0783 - Page 775 - Aphorisme XLVI. Qui gibbi ex asthmate aut tussi ante pubertatem fiunt, statim moriuntur
0787 - Page 779 - Aphorisme XLVII. Quibus venae sectio aut purgatio prodest, his vere secanda vena, aut purgatio imperanda
0789 - Page 781 - Aphorisme XLVIII. Lienosis difficultas intestinorum superueniens, bono est
0791 - Page 783 - Aphorisme XLIX. Qui podagrici morbi fiunt, sedatâ inflammatione intra dies quadraginta conquiescunt
0795 - Page 787 - Aphorisme L. Quibus diuisum est cerebrum, his febrem et biliosum vomitum superuenire est necesse
0797 - Page 789 - Aphorisme LI. Qui valentes; capitis repentè doloribus corripiuntur, et protinus muti fiunt et stertunt, intra septem dies intereunt, nisi febris interuenerit
0800 - Page 792 - Aphorisme LII. Sed in somnis etiam an de oculis aliquid subappareat spectare oportet. Nam si quid non exactè commissis palpebris de albo appareat, modò non ex alui profluuio aut medicamenti potione accidat, malum signum est et valde perniciosum
0803 - Page 795 - Aphorisme LIII. Deliratio quae cum risu fit, tutior: quae verò studio adhibito, periculosior
0806 - Page 798 - Aphorisme LIV. In morbis acutis cum febre quasi gementium suspiria, mala
0808 - Page 800 - Aphorisme LV. Dolores podagrici vere et automno fere mouentur
0810 - Page 802 - Aphorisme LVI. Morbis melancholicis per haec tempora suspecti humorum decubitus, vel apoplexiam corporis, vel conulsionem, vel maniam, vel caecitatem denunciat
0814 - Page 806 - Aphorisme LVII. Apoplexiae autem fiunt maximè à quadragesimo anno ad sexagesimum
0816 - Page 808 - Aphorisme LVIII. Si omentum occiderit, necessariò computrescit
0818 - Page 810 - Aphorisme LIX. Quibus longò coxendicum dolore conflictatis femoris summum coxa excidit, rursumque recidit, iis mucosa ibidem pituita colligitur
0820 - Page 812 - Aphorisme LX. Quibus diuturno dolore ischiadico vexatis femoris caput coxa excidit, iis femur contabescit et claudicant, nisi urantur
0823 - Page 815 - Livre Septiesme. Aphorisme premier. In morbis acutis frigus partium extremarum malum. Discours
0825 - Page 817 - Explication. Aphorisme II. Propter os aegrotans caro liuida, malum
0827 - Page 819 - Aphorisme III. A vomitu singultus et oculorum rubor, malum
0829 - Page 821 - Aphorisme IV. A sudore horror, non bonum
0830 - Page 822 - Aphorisme V. Ab insania, quam maniam Graeci vocant, difficultas intestinorum aut hydrops, aut extasis, bonum
0833 - Page 825 - Aphorisme VI. In morbo diuturno cibi fastidium et syncerae deiectiones, malum
0835 - Page 827 - Aphorisme VII. A multa potatione rigor, et delirium, malum
0837 - Page 829 - Aphorisme VIII. A tuberculi introrsum eruptione exolutio, vomitio, et animi defectio fit
0839 - Page 831 - Aphorisme IX. A sanguis profluuio desipientia, aut etiam conulsio, malum
0842 - Page 834 - Aphorisme X. Ab ileo vomitus, et singultus, et desipientia, et conulsio, malum
0844 - Page 836 - Aphorisme XI. A pleuritide peripneumonia, mlaum
0846 - Page 838 - Aphorisme XII. A peripneumonia phrenitis, malum
0848 - Page 840 - Aphorisme XIII. Propter ardores vehementes conulsio aut tetanus, malum
0850 - Page 842 - Aphorisme CIV. Propter plagam in capite acceptam stupor, aut desipientia, malum
0852 - Page 844 - Aphorisme XV. A sanguis sputu puris expuitio, malum. Aphorisme XVI. A puris sputus phihisis et fluxio: quum verò sputum retentum fuerit, moriuntur
0856 - Page 848 - Aphorisme XVII. Propter iecoris inflammationem singultus, malum
0857 - Page 849 - Aphorisme XVIII. Propter vigiliam conulsio, aut desipientia, malum
0859 - Page 851 - Aphorisme XIX. Ab osis nudatione erysipelas. Aphorisme XX. Ab ersypelate putredo, aut suppuratio, malum
0862 - Page 854 - Explication II. Aphorisme XXI. A forti in ulceribus pulsu haemorrhagia, malum
0864 - Page 856 - Aphorisme XXII. A diuturno partium ad ventrem attinentium dolore, suppuratio
0867 - Page 859 - Aphorisme XXIII. A syncera deiectione dysenteria, malum
0869 - Page 861 - Aphorisme XXIV. Ab ossis vulnere desipientia, si in vacuum usque penetrauerit
0871 - Page 863 - Aphorisme XXV. A medicamento poto conulsio, mortifera
0872 - Page 864 - Aphorisme XXVI. Propter vehementem dolorem partium ad ventrem attinentium, extremarum perfrigeratio malum
0874 - Page 866 - Aphorisme XXVII. Si praegnanti tenasmus superuenerit, abortus est causa
0876 - Page 868 - Aphorisme XXVIII. Siue os, siue cartilagi, siue nervus sectus fuerit in corpore, neque augetur, neque coalescit
0877 - Page 869 - Aphorisme XXIX. Si leucophlegmatia detento fortis diarhaea superuenerit, morbum soluit
0880 - Page 872 - Aphorisme XXX. Quibus per diarhaeas spumosa sunt alui excrementa, iis à capite sit defluxio
0882 - Page 874 - Aphorisme XXXI. Quibus per febres in urinis sedimenta crassiorem farinam referunt, longam invaletudinem fore significant
0885 - Page 877 - Aphorisme XXXII. Quibus in urinis biliosa sedimenta, sed suprà tenuia apparuerint, acutum morbum significant
0887 - Page 879 - Aphorisme XXXIII. Quibus diuersae sunt urinae, iis vehemens fit in corpore turbatio
0889 - Page 881 - Aphorisme XXXIV. Quibus in urinis bullae innatant, nephritim, et longam fore invaletudinem significant
0891 - Page 883 - Aphorisme XXXV. Quibus in urina adipalis superficies est et conferta, iis nephriticum et acutum morbum adesse significat
0894 - Page 886 - Aphorisme XXXVI. Si quibus verò è renibus laborantibus, praeter suprà dicta signa, dolores etiam circa spinae musculos fiant, si quidem ad loca exteriora sentiantur, extrinsecus abscessum quoque fore expecta: si verò ad interiora magis vergant, abscessum etiam intrinsecus futurum potius sperandum est
0896 - Page 888 - Aphorisme XXXVII. Qui sanguinem vomunt, si sine febre accidat, salutare est: si cum febre, malum. Curatio verò refrigerandi et adstringendi vim habentibus perficitur
0900 - Page 892 - Aphorisme XXXVIII. Destillationes in ventrem superiorem ad suppurationem perueniunt intra dies viginti
0903 - Page 895 - Aphorisme XXXIX. Si quis sanguinem et grumos meiat, et stranguria laboret, dolore ad hypogastrium et pectinem et perinaeum pertinente, ad vesicam loca laborant. Aphorisme XL. Si derepentè lingua incontinens fiat aut aliqua corporis pars attonita stupeat, signum est melancholicum
0906 - Page 898 - Aphorisme XLI. Si senibus supra modum purgatis singultus accidat, non bonum
0908 - Page 900 - Aphorisme XLII. Si febris sit non ex bile orta, multa aqua calida superfusa febrem soluit
0911 - Page 903 - Aphorisme XLIII. Mulier non fit amphidexia
0914 - Page 906 - Aphorisme XLIV. Si empyis quum uruntur aut secantur, purum et album pus effluat, euadunt: si verò suberuentum, foeculentumque et foetidum, pereunt
0916 - Page 908 - Aphorisme XLV. Quibus purulentum iecur aduritur, si purum pus effluat et album, salui fiunt, in tunica enim ipsis pus continetur: si verò qualis amurca profluat, itereunt
0919 - Page 911 - Aphorisme XLVI. Dolores oculorum post meraci vini potum et aquae calentis balneum, venae sectione curato
0920 - Page 912 - Aphorisme XLVII. Si hydropicum tussis habeat, desperatus est
0921 - Page 913 - Aphorisme XLVIII. Stranguriam et dysuriam, thorexis et venae sectio soluit. Incidendae autem sunt interiores
0923 - Page 915 - Aphorisme XLIX. Ab angina detento tumor et rubor in pectore superueniens, bonum, foras enim morbus vergit
0924 - Page 916 - Aphorisme L. Quibus cerebrum syderatum est, intra tres dies intereunt: si verò hos superauerint, sani fiunt
0926 - Page 918 - Aphorisme LI. Sternutamentum cietur ex capite cerebro excalfacto, aut perhumectato spatio in capite inani. Aër enim intus contentus foras erumpit. Strepit autem, quia per angustum ipsi est exitus
0929 - Page 921 - Aphorisme LII. Quibus iecur vehementer dolet, iis febris superueniens soluit dolorem
0931 - Page 923 - Aphorisme LIII. Quibus sanguinem è venis detrahere conducit, iis vere secanda est vena
0932 - Page 924 - Aphorisme LIV. Quibus inter ventriculum et septum transversum pituita concluditur, et dolorem adfert in alterutrum ventrem viam non habens, iis per venas vesicam versa pituita, morbi fit solutio
0934 - Page 926 - Aphorisme LV. Quibus iecur aqua refertum eruperit in omentum, his venter aqua expletur, atque moriuntur
0936 - Page 928 - Aphorisme LVI. Anxietudinem, oscitationem, horrorem, vinum pari aquae portione epotum, soluit
0938 - Page 930 - Aphorisme LVII. Quibus in meatu urinario generatur tuberculum, ubi suppurauerit et eruperit, doloris fit solutio
0939 - Page 931 - Aphorisme LVIII. Quibus occasione aliqua cerebrum fuerit vehementer concussum, mutos protinus fieri est necesse
0941 - Page 933 - Aphorisme LIX. Corporibus humida carne praeditis perferenda fames est. Nam fames siccat corpora
0943 - Page 935 - Aphorisme LX. Voi toto corpore mutatio, et corpus refrigeratur vicissimque calefit, aut colorem alium ex alio mutat, morbi significatur longitudo. Aphorisme LXI. Sudor multus calidus aut frigidus semper fluens, humiditatem in robusto quidem supernè, imbecillo verò infernè vacuandam esse demonstrat
0945 - Page 937 - Aphorisme LXII. Si quis febricitanti cibum praebeat, quem sano exhibes, valenti robur, aegrotanti morbus fit
0947 - Page 939 - Aphorisme LXIII. Quae per vesicam permeant spectare oportet, an talia sint qualiae secunda valetudine subeunt. Nam quae his minimè sunt similia, insalubriora: quae verò valentibus similiora, minimè insalubria
0948 - Page 940 - Aphorisme LXIV. Et quibus hypochoremata si residere permiseris, nec moueris, subsident veluti strigmenta: quae si pauca sint, paruus morbus est; si verò multa, magnus: his aluum infernè purgari conducit. Alioqui si non repurgata aluo sorbitiones exhibueris, quanto plures dederis, tano magis offenderis
0950 - Page 942 - Aphorisme LXI. Quibus crudae deorsum subeunt, ab atra sunt bile: si plura copiosiore, si pauciora minore
0952 - Page 944 - Aphorisme LXI. Excreationes in febribus non intermittentibus liuidae, cruentae, biliosae, foetidae, omnes mala. Commodè tamen si prodeant, bonae. Per aluum etiam et vesicam, et quacunque corporis prodeat aliquid, si non purgatum restiterit, malum. Aphorisme LXVII. Corpora quum quis repurgare volet, fluxilia faciat oportet. Et siquidem supravelit, aluus sistenda: si verò infrà laxanda
0954 - Page 946 - Aphorisme LXVIII. Albae pituitae aqua intereus superuenit
0955 - Page 947 - Aphorisme LXIX. A diarrhaea dysenteria. Aphorisme LXX. Dysenteriae superuenit lienteria
0957 - Page 949 - Explication I. II. Aphorisme LXXI. Ab sphacelismo ossis abscessus
0959 - Page 951 - Aphorisme LXXII. A sanguis vomitione tabes, et puris supernè purgatio
0961 - Page 953 - Aphorisme LXXIII. Qualia quae per urinas et aluum subeunt, et quae per carnes abeunt, et si qua alia, corpus à natura recedat spectare oportet. Nam si parum, paruus morbus est; simultum, magnus; si valdè multum, iam tale fuerit perniciosum
0963 - Page sans numérotation - Privilège du Roy
0965 - Page sans numérotation - [Table des matières]